Fotografia podwodna jest jedną z najbardziej skomplikowanych typów fotografowania. Nie dość, że będąc pod wodą fotograf musi zapanować nad pływalnością własnej osoby. To musi jeszcze opanować pływalność sprzętu fotograficznego i musi zapanować nad światłem. Wbrew temu co wszyscy myślą to światło zastane pod wodą nie jest dobre do fotografowania i nie zaradzą temu żadne filtry. Wraz z rosnącą głębokością każda fotka będzie miała coraz to większą zawartość błękitu.

Przygotowanie się do robienia zdjęć podwodnych zabiera mnóstwo czasu - pomijam już czas poświęcony na nabycie umiejętności nurkowych, zakupienie sprzętu czy poznanie tajników fotografowania. Dużo czasu zabiera samo przygotowanie tej masy sprzętu, którą profesjonalny lub w miarę profesjonalny fotograf zamierza zabrać pod wodę. Sprzętu nurkowego i fotograficznego w sumie jest tak dużo i jest tak ciężki, że nurek wygląda jak mały batyskaf.

Największym wydatkiem adepta fotografii podwodnych jest niestety sprzęt fotograficzny: aparat cyfrowy, zestaw 2-3 lamp, właściwe zaopatrzenie w akumulatory, odpowiedni uchwyt, wyważenie całego zestawu. No i można zanurkować. Koszt takiego zestawu w jednym z zachodnich czasopism nurkowych w zeszłym miesiącu obliczono na 15000 dolarów. Jest to kwota porównywalna do wydatkowanej na całość sprzętu do nurkowania.

Rozwiązaniem przełomowym, które zaproponowała w 2008 roku firma Sony była obudowa nurkowa dedykowana dla poszczególnych modeli aparatów cyfrowych. Nie jest to rzecz całkiem tania, którą można kupić dziecku, które chce sobie zrobić fotkę w basenie, ale mimo wszystko redukuje cenę sprzętu do robienia zdjęć pod wodą do kwoty, która jest w zasięgu zwykłych śmiertelników, a w każdym bądź razie nurków.