Historia osadnictwa na terenie Zakopanego sięga początków piętnastego wieku. Jednak dopiero od wieku dziewiętnastego ta mała górska wieś zaczęła zdobywać sobie popularność miejscowości letniskowej. Pierwsza wzmianka o atrakcjach turystycznych Zakopanego pojawiła się w przewodniku po Tatrach, który wydany został przez Eugeniusza Janotę w roku 1860.

Lata siedemdziesiąte to moment kiedy w Zakopanem powstaje Towarzystwo Tatrzańskie oraz zakład wodoleczniczy. Coraz większa liczba osób zaczyna przybywać w te tereny, aby godnie wypocząć, czy też na leczenie pośród ciszy i spokoju górskich terenów. Po kilkunastu latach, a mianowicie w roku 1886 roku Zakopane otrzymuje oficjalnie tytuł uzdrowiska, w tamtych czasach stacji klimatycznej. Jest to moment przełomowy w historii Zakopanego - do czasów wojennych mała wieś rozwinęła się do kilkutysięcznej miejscowości, która z roku na rok gościła coraz większą liczbę turystów oraz osób przybywających do sanatoriów.

Czasy wojenne wywołały oczywiście kryzys, po roku 1945 przypomniano sobie jednak znowu o Zakopanem. Ośrodki wczasowe, stoki narciarskie, luksusowe hotele i kolejne ośrodki lecznicze – wszystko to rozwijało się szybciej lub wolniej w okresie komunistycznym.

Po zmianach ustrojowych w Polsce i wprowadzeniu gospodarki wolnorynkowej Zakopane bardzo szybko zaczęło przekształcać się w stolicę Tatr oraz jedno z najważniejszych miejsc turystycznych w całych Polskich górach. Władze miasta zaczęły przykładać liczne starania co do estetyki głównych dzielnic, czego efektem jest powstanie Krupówek w takim kształcie w jakim znamy je obecnie.